WIJK Centrum

Bij de diensten

Zondag 22 april
Onze voorganger is ds. E. Westrik. De preek gaat over Thomas.

Ds. Westrik laat ons twee schilderijen zien. Een van Michelangelo merisi da Carvaggio en één van Rembrandt. Deze schilders hebben allebei Jezus geschilderd, die Zijn wonden aan Thomas laat zien. Zij doen dit alle twee op hun eigen manier.

Michelangelo laat zien, dat Jezus de hand van Thomas vastpakt, zodat er voor hem geen ontsnapping mogelijk is, hij moet voelen. Je ziet als het waren de angst op het gezicht van Thomas.

Bij Rembrandt staat Thomas naast Jezus en heft zijn armen hulpeloos op, alsof hij wil zeggen: “Ik zie het, ik hoef het niet meer te voelen”.

Wat ook opvalt aan beide schilderijen is dat de andere discipelen ook nieuwsgierig naar de wonden van Jezus zijn, alsof zij zich ook willen overtuigen van de echtheid van Jezus.

De schilderijen werden onder de preek ook nog even naast elkaar getoond. Ze fascineerden me zo, dat mijn gedachten vanzelf met me op de loop gingen. Ik dacht, ja zo is het met ons geloof ook: je hoort een verhaal of preek, maar we interpreteren het allemaal op onze eigen manier. En hebben er persoonlijk heel andere gedachten bij, die op sommige vlakken wel overeenkomsten hebben, maar toch heel persoonlijk zijn.

Dit is geen verslag van de preek, maar zomaar wat gedachten bij twee schilderijen.

Van Ellie van Tol               

Even voorstellen….

Het is vandaag 1 mei 2012 en ik heb een afspraak met Margriet en Jacques Radder in de Loods. De eerste bezoekers komen binnendruppelen. Het is de vogelvereniging die vanavond vergadert. Ze willen allemaal koffie, dus de handen worden gelijk uit de mouwen gestoken. Vandaag zijn ze officieel aan hun nieuwe baan begonnen als beheerders van de Loods. Tegenwoordig zou je deze baan beter ‘manager’ kunnen noemen, want het is meer dan even kopje koffie of thee schenken.

Voor hen die Jacques en Margriet nog niet kennen zal ik hen aan u voorstellen...

Ze zijn allebei geboren en getogen Boskopers, Jacques is van Hervormde huize en samen zijn ze in de Zijdekerk verder gegaan. Belijdenis, trouwen en de doop van hun 2 dochters, veel heeft zich in de Zijdekerk afgespeeld. Ook de Loods is voor hen een vertrouwd gebouw, want ook binnen het kerkenwerk waren ze er vaak te vinden. Margriet is lange tijd actief geweest in het club werk en Jacques was er te vinden als er een decor voor een musical gemaakt moest worden. Zijn baan was buiten Boskoop en door omstandigheden verloor hij die baan. Dit was voor hen beiden een heftige en emotionele tijd, totdat de Loods, zoals ze het zelf zeggen, “op hun pad kwam”. Een stukje ‘Leiding van Boven’. Er was weer toekomst!

Het zal erg wennen zijn, maar ze hebben er zin, de Loods moet hun plekje worden en vooral een plek waar mensen zich thuis voelen. Jacques zegt het zo in zijn eigen woorden: ”Mensen moeten er naar binnen huppelen en weer springend naar buiten gaan!” Daar is niets meer aan toe te voegen! Ze spreken de hoop uit dat de gemeente hen zal steunen in het werk wat ze zijn begonnen.

Wij zijn blij dat ‘de Loods’ door jullie inzet weer door kan gaan na het vertrek van Jacques en Klari.

We wensen jullie veel succes en arbeidsplezier toe!

Dineke Jensma

Afscheid van Klari en Jacques Loef

Op woensdag 2 mei zitten Nel Scherpenzeel en Annelies Zeeuw bij Klari en Jacques Loef in de achtertuin. Onder het genot van een kopje koffie wordt door Klari en Jacques verteld hoe ze beheerders van de Loods zijn geworden.

In 1996 zijn ze officieel beheerders geworden, nadat daarvoor al regelmatig van hun diensten gebruik werd gemaakt. Al snel werden door Jacques en Klari allerlei vrijwilligers ingezet om als hulpkosters  en als schoonmaakploeg in de kerk mee te helpen.

Wat ze niet over zichzelf zullen zeggen is dat het iedereen opvalt dat je altijd welkom bent in de Loods, de gastvrijheid van Jacques en Klari is beroemd bij alle Loodsgebruikers.

En er zijn heel veel Loodsgebruikers zoals: Kerkenraad, Clup, Cluppie, Spaanse les, Schaakclub, Toneelvereniging, Yoga, Koren, Historische vereniging, feestjes/verjaardagen, Gemeente Boskoop, Vierstroom, Rouw- en trouwdiensten, Politieke partijen, Ouderencontact, musicals, enz. enz.

Klari en Jacques geven aan dat ze erg genoten hebben van de contacten met gebruikers en bezoekers van de Loods en dat het naast hard werken ook erg leuk en leerzaam is geweest.

Nadat ze stoppen met het beheren van de Loods, vallen ze niet in het bekende zwarte gat, want ze hebben hobby’s genoeg. De caravan staat al klaar, vol met boeken. Het tennisracket van Jacques krijgt de tijd niet om af te koelen, Klari is druk bezig met schilderen en samen genieten ze erg van de kinderen en kleinkinderen.

We willen Jacques en Klari bedanken voor hun inzet en enthousiasme.

In tegenstelling tot wat in de laatste BijEen heeft gestaan, zal tijdens en na de morgendienst van 3 juni aandacht aan het afscheid van Jacques en Klari worden besteed.

Na de dienst is er gelegenheid om gezamenlijk koffie te drinken. Op nadrukkelijk verzoek van Jacques en Klari zijn ook gemeenteleden uit de andere wijkgemeenten en gebruikers van de Loods welkom.

Als dank voor hun inzet, willen we als gemeente een cadeau aan Klari en Jacques aanbieden.

Indien u ook wilt bijdragen aan dit cadeau, dan kunt u dit doen door een bedrag over te maken op rekening: 108507017 t.n.v. E. van Voskuilen, Boskoop, o.v.v. J+K.

Roel Drenth

De Paaskaars

Dit jaar op eerste Paasdag mocht ik de nieuwe paaskaars de kerk in brengen. Het licht van Christus.

De paaskaars van 2011 is op Goede Vrijdag gedoofd. Deze kaars wordt de laatste jaren door één van de diakenen bezorgd bij een gemeentelid dat om welke reden dan ook wat extra aandacht verdient. Zo breng je het licht dat vanaf  Pasen 2011 elke eredienst in de kerk gebrand heeft, als het Licht van Christus bij iemand thuis.

Dit jaar heb ik de kaars gebracht bij Peter van Tol. Kleinkinderen van Peter en Ellie hebben door het jaar heen verschillende keren het lichtje voor de kinderkerk aan deze kaars aangestoken. De kaars krijgt een mooie plaats bij Peter en Ellie in de huiskamer, en zal zeker op bijzondere momenten weer licht geven.

Een hartelijke groet van Marian Meijer