In 1982 is de werkgroep in actie gekomen. Vanuit de kerk kwam het idee om naast activiteiten voor jezelf ook voor de verre naaste wat te betekenen.

Dat doen we door middel van de maandelijkse oud-papier ophaal. De laatste zaterdag van elke maand (behalve juli) is daarvoor bestemd. Met 3 perswagens en 2 of 3 kleine vrachtauto's rijden we dan spiedend rond en de opbrengst is heel lonend. Gemiddeld is de opbrengst meer dan 20.000 kilo en aan €uro's altijd wel 1000. Fantastisch is het dat er steeds weer die vrijwilligers zijn en de auto's beschikbaar gesteld worden. Ook nemen we lege cartridges in die bij elkaar een mooi bedrag opleveren. Dan natuurlijk in december de kerstbomen verkoop. Prachtig dat dat allemaal kan.

De opbrengst is voor onze hulp behoevende naaste in Nepal. Nu gaat het naar een afgelegen oord dat moeilijk bereikbaar is en waar hulpverleners medische zorg verlenen en kleine klinieken opzetten. Heel belangrijk om naar de mensen toe te gaan. Vaak is het dagen lopen met een zieke op de rug om een ziekenhuis te bereiken. Een hele zorg. Wij kunnen er wat aan doen, want het is verbazend met hoe weinig middelen je iemand weer op de been kunt helpen. Letterlijk.

Ook een zorg, van heel andere aard, is het om mensen bereid te vinden te helpen met het papier ophalen. Het hoeft niet vaak. Zeg het zelf maar. Je doet het niet voor ons, maar voor hen die het hard nodig heeft. Je hart nodig heeft.

Heb je interesse? 

Contact:
Cor Hoogendoorn, Wilhelminalaan 87, tel. (0172) 214939
Henny de Laat, Hugo de Vriesstraat 1, tel. (0172) 215225


Actie Nepal
Op 28 april was het even spannend. Of liever: de avond ervoor. Nog geen containers op het ICT-terrein!! Snel bellen dus!! En dan zaterdagochtend de opluchting: ze staan er tóch. Ook spannend of er voldoende mensen zijn om op te halen. Er is veel geruild, er hebben mensen afgebeld…. Maar gelukkig kan elke auto voldoende bemand worden. Wat zijn we dan blij en dankbaar dat er steeds weer mensen in kunnen springen!!

De start is in de stromende regen. Maar gelukkig kunnen de regenpakken al uit na een klein uur. Veel mensen die papier - en (bedrijfs)karton - aan de weg zetten, doen dat gelukkig zoals we elke maand vragen: goed verpakt, stevig samengebonden. Ook daarvoor dank - nu aan hen die het papier zo goed klaarzetten! Daardoor verloopt het ophalen deze morgen vlot. Even na twaalf uur zijn alle auto’s klaar. Bij het schrijven van dit stukje is er nog geen bericht binnen hoeveel kilo’s er gesjouwd zijn. Dat houdt u dus tegoed!

Op zaterdag 26 mei komen we weer langs. Goed verpakt (papier) of samengebonden (bedrijfs)karton = snel meegenomen! Graag weer vóór 9.00 uur - dan starten we! Hartelijk dank.

Op de dag van actie is het nummer 06-14244067.

Gert Jan Jonkers, tel.: 215852


Commissie Nepal neemt afscheid van Cor Hoogendoorn
Na 27 jaar is het zover: tijd om een punt te zetten achter routes maken, veel fietskilometers door Boskoop voor Nepal, overlegmomenten zo hier en daar….

In maart 1985 neemt de Gereformeerde Kerkenraad het besluit een diaconaal project te starten. Diaken Ton van Sprang krijgt de opdracht een werkgroep te vormen: Bep Cazemier, Nel van Eck, Huug Peters, Corry Mulder, Jan van der Kooij en Cor Hoogendoorn doen mee. De diaconie zoekt via Tear Fund een project uit. De werkgroep functioneert onder de diaconie – reden waarom er altijd een diaken in de groep moet zitten. Veel diakenen blijven ‘hangen’ na hun aftreden. In de groep zitten veel ‘doeners’ – in de visie van Cor zijn zij ‘handen van de diaconie’.

In september 1985 wordt gestart met het ophalen van oud-papier. Dat wordt door clubleden van de kerk in de buurten opgehaald en verzameld in schuren. Die werden dan op zaterdag leeg gehaald. Ook kon men papier brengen bij Cees en Nel van Eck – daar stond een schuurtje en vaak een container. Cor onderhield het contact met de technische school in Nepal, die gesteund werd en Huug Peters sjouwde op de ophaaldag het papier vanuit het loodsje naar de container. Elke zaterdag werden de ophalers onthaald op knakworst, tot grote vreugde ook van de hond van Cees en Nel. Enkele getallen: de eerste jaren werd er per keer zo’n 5000 kg. papier opgehaald (nu is dat ± 20.000 kg). In juni leverde een rommelmarkt ƒ 5.500 op, een bazaar was goed voor ƒ 8.500 . Zo leverde het eerste jaar ƒ 21.000 op.

De doelen wisselden in de loop der jaren:

-          Allereerst werd een technische school gesteund – een beroepsopleiding voor kansarme jongeren, tegen lage kosten. 

-          Vanaf 1987 ging het geld naar Jan Verburg, die in Nepal werkte aan de bestrijding van TBC. 

-          Vanaf 1992 zat Marieke Schouten namens Tear in Nepal; ze bemande een medische hulppost en gaf voorlichting op medisch gebied. 

-          In 2001 ging het geld naar Henja en Cornelis Visser, die in Nepal als orthopedisch instrumentmaker werkzaam was. 

-          De familie Smit werd vanaf 2008 gesteund met geld voor onderwijs en bouwprojecten (school, huizen). 

-          Vanaf 2011 is het geld bestemd voor de aanleg van kooktoestellen in huizen, waardoor de luchtkwaliteit in de woonkamers sterk verbetert.

Bijzondere acties in de eerste jaren zijn de bingoavonden, een taartenactie, de sponsorloop op de atletiekbaan bij het 10-jarig bestaan (opbrengst ƒ 8000) en vanaf 1998 de kerstbomenverkoop.

Wat vindt Cor het mooie aan de Nepal-werkgroep, aan de actie? Zoals al eerder gezegd: de medewerkers zijn ‘handen van de diaconie’. Verder het contact met de diaconie, het onderlinge vertrouwen. Steeds op het spoor van een goed doel gezet. Naast Nepal ook de steun aan mensen die vanuit Boskoop goed werk doen in verre landen (Fanny Verwoerdt, Gea en Emmerson Rijkaart, Thera Boerma, om er maar een paar te noemen). Ook heel mooi dat er elke maand 15 à 20 mensen op hun vrije zaterdag helpen om zo de verre naaste te steunen. ‘Wilt u het papier goed verpakt aan de weg zetten’ – deze vraag van Cor staat ook al in 1987 in ‘Van Eigen Erf’. Naast papier komen de helpers van alles tegen: oude schoenen, tempex, glas, plastic en tassen met kleding.

Bijzonder is steeds het contact met de mensen die in Nepal het werk doen. Dat geeft een grote drive om door te gaan. Je ziet dat het geld goed terecht komt. Je mag werken vanuit de opdracht die je geloof je meegeeft, om iets voor je naaste te betekenen. Dankbaarheid is er bij Cor, dat hij dit steeds met veel energie heeft mogen doen. Lichamelijk wordt dat nu lastig – zo werken was altijd een grote drive.

Ook bijzonder is, dat het ophalen nog nooit is afgelast vanwege weersomstandigheden. Er zijn gelukkig ook altijd voldoende mensen geweest om te helpen ophalen. Wat Cor wel eens als lastig ervaren heeft, is de drukte in de week vóór het ophalen. Er is dan van alles te regelen en af te spreken.
Wat Cor tot slot graag kwijt wil? Stoppen met de werkgroep geeft een dubbel gevoel. Het moment moet een keer komen, je kunt het niet blijven uitstellen. Tóch is het een lastig besluit. De werkgroep is een belangrijk deel van zijn leven geweest, 27 jaar lang. En nu, tsja, zal ik het zelf ‘goed verpakt’ maandelijks aan de weg zetten. Doelbewust. Máár, zegt Cor, hang de actie en de werkgroep niet aan mijn persoon. Kijk elke maand vooral naar die lijst met 20 bikkels – het lukt elke keer wéér!!

We wensen Cor samen met zijn Nel veel goede jaren toe met veel mooie momenten. Fietsen is een grote passie van hen. Nu hoeft het niet meer voor de werkgroep, mag het vooral voor het plezier. ´Ga toch fietsen´ is hier een welgemeend advies. Veel geluk gewenst samen!!

Gert Jan Jonkers


Actie Nepal laat zien waarvoor het zich inspant - ‘Genoeg is Veel’
Zondag 6 november 2011 was het zover. Na de dienst in de Zijdekerk was er naast koffiedrinken en boekentafel een presentatie van Actie Nepal. Heleen Polinder was bij ons om te vertellen aan welk project we onze steun geven. De grote zaal vulde zich met belangstellenden die zich allereerst de koffie goed lieten smaken met een ovenverse stroopwafel. Ook is er drukte om de beamer te installeren en nadat dat gelukt is neemt Anke Blok de microfoon ter hand. Ze begint met verheugd allen welkom te heten en zwaait vrolijk met het rooster voor volgend jaar. Een lijst met meer dan 50 namen, waarvan maandelijks 15 tot 20 personen actief zijn met het oud-papier ophalen. Een geweldige klus met een enorm resultaat. In geld uitgedrukt telkens meer dan € 1000. Voorwaar een moeite die loont. Dat er altijd jonge krachten bij kunnen is natuurlijk waar en ook zou het mooi zijn als er nog iemand is die zijn vrachtautootje beschikbaar stelt, of nog beter zelf daarin wil rijden een paar keer per jaar.

Die oproep blijft van kracht, maar nu krijgt eerst Heleen Polinder het woord die gretig gebruik maakt van deze kans. Ze begint haar praatje met uit haar herinnering te putten over haar eerste bezoek aan de werkgroep. Dat was in de week van papier ophalen en er moest gewoon ook op dat moment nog enige zaken geregeld worden. Dat gaat dan voor en met vrolijke verbazing volgde ze de telefonische oplossing van die problemen.

Maar goed, nu haar Nepalese ervaring. Ze is er dit jaar geweest en het eerste dat opviel was wel de enorme grootsheid van de natuur. Overweldigend en ook wel heel erg het leven beheersend. Met de bus ging het van Kathmandu naar haar bestemming. Onderweg met stops om wat rotsblokken van de weg te werken. Uiteindelijk kwam men 3 uur later aan dan verwacht. Toch staat iedereen geduldig te wachten. Kenmerkend voor de bevolkingsaard.

Een deel van onze Boskoopse inspanningen wordt vertaald in het aanschaffen van kooktoestellen. Normaliter wordt er gewoon in de woon-. slaap-, eetkamer gekookt op een open houtvuurtje. Dan is het niet moeilijk om een ruimte vol blauwe walm voor je te zien, waarvan de gevolgen ogen doen tranen en de keel prikkelt en aanzet tot hoesten. Kortom, je kunt nog zo’n gezonde maaltijd bereiden, maar er toch problemen aan overhouden. Met een simpel toestel is deze ellende te voorkomen. Een kooktoestel dat ook nog veel effectiever met de warmte omgaat zodat er wel 40% minder hout wordt verstookt. Wat ook weer voordelen heeft om de snelle ontbossing enigszins tegen te gaan. Ook minder gesjouw voor de vrouwen en kinderen, want veelal zijn zij het toch die daarvoor moeten zorgen.

Na wat vragen te hebben beantwoord liet Heleen ons een filmpje zien waarin het leven en de strijd om te leven zichtbaar werd. Opmerkelijk is het te zien dat iedereen wordt ingeschakeld om b.v. het net in het meer te verslepen en ja hoor, het krioelt van de vis. Groot en klein liet zich verschalken. Het is een hard bestaan en ze hebben ons hart nodig. Levensgroot dringt het na dit alles gezien te hebben tot je door dat GENOEG ook al VEEL is.

Cor Hoogendoorn
















Geschiedenis Actie Nepal
Het was in de periode dat de, toen nog Gereformeerde, kerk actief was met gelden te verzamelen voor o.a. een nieuw orgel terwijl daarvoor dat ook gedaan was om de voorgevel een grote onderhoudsbeurt te geven. Allemaal heel gewoon eigenlijk. Op de kerkeraadsvergadering van 25 maart 1985 (25 jaar geleden) kwam de opmerking om niet alleen voor jezelf actie te voeren maar ook eens verder te kijken in de wereld. De diaconie nam dat ter harte en na enkele mogelijkheden te hebben onderzocht kwam een project in Nepal, Technische School, uit de bus.

Een Nederlandse vrijwilliger, Klaas Warmels, uitgezonden door TearFund, is daar al twee jaar actief om aan de kansarme jeugd een opleiding te geven op zijn school. Een school die ook helemaal ingericht is door handenarbeid van zijn leerlingen. Dat is het eerste doel om te steunen.

Eerst is het dan zaak een werkgroep te formeren. Laat ik het maar op mijzelf schrijven. Dan gaat de telefoon. Eén der diakenen vroeg of ik in de werkgroep wilde komen om mee te doen. Aarzelend zegde ik het toe. In april al van dat jaar was de eerste bijeenkomst van de werkgroep die bestond uit 2 diakenen en 4 gemeenteleden. Het enthousiasme dreef ons tot het op de rol zetten van oud-papier ophalen. Dat gebeurde voor de eerste keer op zaterdag 18 mei. Het ging wel anders dan tegenwoordig. De clubleden haalden in hun buurt het papier op en verzamelden dat in hun eigen schuur. Wij haalden het daar dan weer weg.

Op zaterdag 15 juni werd er een rommelmarkt georganiseerd. Er waren naast allerlei verkoopbare 'rommel' ook poffertjes en een verloting. Daarvoor moest wel vergunning worden aangevraagd en die werd verkregen nadat er de verschuldigde leges van f 5, 25 was voldaan. De opbrengst was f 5.500,--. Guldens, een geweldig bedrag. We waren niet te stoppen dat eerste jaar. In november werd een bazar georganiseerd. Een hele happening waarbij Klaas Warmels, net met verlof, ook aanwezig was. Weer een giga opbrengst van f 8.500,--.

Dergelijke grote evenementen zijn daarna niet meer gehouden. Enkele bingo-avonden waren er nog wel. Het papier werd ons hoofdactiviteit en dat is inmiddels ruimschoots voldoende. We hebben er onze handen vol aan.

Enkele jaren later verlaten we de school en gaan in de medische richting. TBC en lepra zijn in Nepal veel voorkomend en Jan van Burg is daar in een kliniek zeer actief. Ook met hem hebben we goede contacten en vernemen hoe het leven in Nepal zijn loop heeft. Kerkelijk gezien zijn er grote zorgen. In het geheim moeten de diensten worden gehouden. Maar ... ze worden gehouden. Het is niet te stoppen.

Daarna is er jaren met Marieke Schouten gecorrespondeerd. Ook zij was medisch werkzaam en behulpzaam in het opzetten van kliniekjes her en der. Want ja, Nepal is nogal onherbergzaam en dun bevolkt. Is er iemand ziek dan moet die vaak op de rug van een familielid enkele dagen verder lopend worden vervoerd.

Nu komen Cornelis en Henja Visser in beeld. Hij is orthopedisch instrumentmaker en helpt de patiënten met een mechanische beperking met de meest eenvoudige hulpmiddelen weer aan een mobieler leven. Plastic buizen, fietswielen, assen daarvan zijn de gewoonste materialen waarmee gewerkt wordt. Maar ja, ook hun contract heeft een einddatum en daarna zijn we een aantal jaren zonder aanspreekpunt in Nepal geweest.

Nu is daar een eind aan gekomen. Momenteel is het echtpaar Smith werkzaam in Nepal. Zij is in het onderwijs actief en hij in het (ver)bouwen van onderkomens. Kort geleden zijn ze even op bezoek geweest met een vertegenwoordiger van Tear. Met wat beeldmateriaal lieten ze ons zien waar en hoe er wordt gewerkt. Wij lieten hen onze activiteiten zien, van oud-papier, kerstbomen tot lege cartridges toe,  en zo waren wij allen onder de indruk van elkaars inzet.

Dit was voor het overgrote deel de tijd van toen en nu zijn we in het nu aanbeland. Na de fusie van onze kerken spreken we ook het liefst van 'onze actie'. Ook zijn we na lang aarzelen zo nu en dan afgestapt van het idee om alleen voor het door Tear begeleide Nepal te werken. Nee, nu er telkens, daar zijn we dankbaar voor, vanuit onze gemeente jonge mensen zich inzetten voor een project buiten onze grenzen storten we ongeveer een maandopbrengst op hun rekening. Hierdoor onderstrepen we de term ‘onze actie' nog eens extra. Dankzij uw meewerken, door het papier aan de weg te zetten doet u dat, is het nog altijd de moeite waard om door te gaan.

Maar ... heel graag zouden we de lijst van hen die ons wel eens willen helpen met het ophalen van oud-papier aanvullen met nieuwe namen. De laatste jaren vallen er meer af dan dat erbij komen. Geef je op en zeg daarbij wanneer je beslist niet zou kunnen. Het is meestal tot ± 13.00 uur. Een keer of drie per jaar is toch niet teveel gevraagd? Het geeft zoveel voldoening. Zij hebben ons hard nodig. Zij hebben ons hart nodig.

Namens de werkgroep 'Actie Nepal', Cor Hoogendoorn